Maatschappelijk verantwoord ondernemen; niemand met goed fatsoen kan er tegen zijn. Ondernemingen zijn wereldwijd naarstig op zoek naar de mogelijkheden die zich aandienen.
Dat is niet altijd even gemakkelijk, want wanneer een bedrijf bijvoorbeeld groot is in het produceren, distribueren en verkopen van brandstoffen, en daar vele miljarden in geïnvesteerd heeft, dan kan niet zomaar een omslag gemaakt worden naar groene energiebronnen. Er zijn dan vaak wel andere mogelijkheden om energieverspilling, vervuiling en uitbuiting van lokale arbeidskracht tegen te gaan.
Verzekeraars zijn ook op zoek naar mogelijkheden. Men kan in eigen kantoren energiebesparende maatregelen nemen of CO2 –uitstoot compenseren. Men kan ook klanten, die actief met dergelijke maatregelen bezig zijn, belonen met lagere premies. Dat lijkt misschien ver gezocht maar is dat niet. In de pensioenfondsenwereld is men al langer bezig om op basis van uitsluitingcriteria te voorkomen dat geïnvesteerd wordt in bedrijven met een minder goed imago of onwenselijk gedrag (bijvoorbeeld het onvoldoende tegengaan van kinderarbeid of het weinig oog hebben voor energiebesparingen).
Uit verschillende onderzoeken blijkt dat dergelijk ondernemingsbeleid naast imagovoordelen ook voordelen in keiharde euro’s kan opleveren. De verklaring daarvoor lijkt gelegen in het feit dat die bedrijven die hieraan voldoende aandacht kunnen geven in de regel beter grip hebben op hun eigen bedrijfsactiviteiten, daardoor een beter risicomanagement voeren en minder schades ondervinden.
Een ander voorbeeld is het feit dat vastgoedeigenaren meestal meer rendement halen uit gebouwen met een groen, energiezuinig imago. Een interessante groep huurders is namelijk op zoek hiernaar en blijkt bereid om daar iets meer voor te betalen. Door een gemiddeld wat hogere huur en een hogere bezettingsgraad, verdient de vastgoedeigenaar, zelfs bij iets hogere operationele kosten, meer dan aan een traditioneel gebouw.
